167 - و چون پروردگارت اعلام كرد كه تا روز قيامت بر يهود كسى را مىگمارد كه عذاب سخت را بر آنها وارد مىكند كه پروردگارت تند مجازات و آمرزنده و مهربان است .
168 - آنها را در زمين امتها كرديم ، بعضى از آنها نيكوكاران و بعضى پائين از آنانند و آنها را به خوبيها و بديها آزموديم تا به سوى خدا باز گردند .
169 - از پس آنها جانشينان بد بجا ماندند كه كتاب آسمانى را به ميراث بردند ، مال دنيا را ( به حرام ) مىگيرند و مىگويند : حتما آمرزيده مىشويم و اگر حرامى مانند آن پيششان آيد بگيرند مگر پيمان تورات از آنها گرفته نشده بود كه بر خدا جز حق نگويند : مندرجات تورات را مكرر خوانده بودند ، آخرت براى اهل تقوى بهتر است ، آيا نمىفهميد ؟
170 - آنان كه به كتاب چنگ زدند و اقامهء نماز كردند ما پاداش اصلاحگران را تباه نمىكنيم .
171 - و چون آن كوه را كنده و بالاى سرشان برديم گويى سايبان بود ، پنداشتند كه بر روى آنها خواهد افتاد كتابى را كه به شما دادهايم محكم بگيريد و مندرجات آن را ياد داشته باشيد تا پرهيزكارى كنيد .
172 - و چون خداى تو از بنى آدم از پشتهايشان فرزندان آنها را بياورد و آنها را بر خودشان گواه كرد كه آيا پروردگار شما نيستم ؟ گفتند : آرى گواهى مىدهيم مبادا روز قيامت بگوئيد كه ما از اين نكته غافل بوديم .
173 - يا بگوئيد : پدران ما از پيش شرك آوردند و ما فرزندانى از پى آنها بودهايم آيا ما را به سزاى آنچه اهل باطل كردهاند هلاك مىكنى ؟
174 - بدينسان آيات خود را بيان مىكنيم و تا آنها به راه حق باز گردند .
كلمهها
تأذن : تأذن و اذن به معنى اعلام است
تَأَذَّنَ رَبُّكَ
خدايت اعلام كرد .