تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
104 - آيا ندانسته‌اند كه خدا توبه را از بندگانش قبول مىكند و زكاتها را مىگيرد و خدا اوست بسيار توبه كننده و مهربان . 105 - بگو : عمل كنيد ، حتما خدا و پيامبرش و مؤمنان عمل شما را مىبينند و به زودى به سوى داناى نهان و آشكار بر مىگرديد و از آنچه مىكرديد به شما خبر مىدهد . 106 - و ديگرانى هستند كه براى فرمان خدا به تأخير افتاده‌اند يا آنها را عذاب مىكند و يا بر آنها بر مىگردد خدا دانا و حكمتكردار است .

كلمه‌ها

اعراب : در آيه 90 گفته شد : عربهاى باديه‌نشين را اعراب گويند ، مفرد آن اعرابى است ، عربهاى شهرنشين را عرب گويند ، نسبت آن عربى است . جمع اعراب را اعاريب گفته‌اند . اجدر : جدير : لايق و سزاوار . اجدر : سزاوارتر ، جدر الحائط به معنى اصل و پايه ديوار است . مغرم : غرامت و بلايى كه به مال انسان نازل مىشود بدون خيانت . غرم در اصل به معنى لزوم امر است
إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
عذاب آن لازم و پيوسته است . يتربص : ربص و تربص : انتظار كشيدن . دوائر : جمع دائره . منظور از آن حوادث ناگوار است كه بر انسانها دور مىزنند و مىگردند ، به قول بعضى دائره حالتى است مبدل شده از نعمت به بلاء . السوء : سوء ( بضم - س ) اسم است به معنى بد و بفتح سين مصدر است به معنى بدى در آياتى كه بفتح سين آمده مصدر به معنى فاعل است مثل اين آيه .