58 - بعضى از آنها در تقسيم زكات بر تو خرده مىگيرند اگر از آن داده شوند راضى شوند و اگر از آن داده نشوند آن وقت خشمگين مىشوند .
59 - اگر به آنچه خدا و رسولش به آنها داده راضى مىشدند و مىگفتند : خداى براى ما بس است ، به زودى خدا از كرم خود به ما عطا كند و رسول او نيز ، ما به خدا مايليم .
60 - زكاتها فقط مال فقراء و مساكين و عاملان آن و آنهايى كه قلوبشان جلب مىشود و در آزادى بردگان و قرضداران و در راه خدا و درماندگان است ، فريضهاى است از جانب خدا ، خدا دانا و حكيم است .
61 - بعضى از منافقان پيامبر را اذيت مىكنند و مىگويند او زود باور است بگو اذن خوبى است براى شما كه به خدا و به گفته اشخاص باور مىكند براى مؤمنان و رحمت است براى آنان كه از شما ايمان آوردهاند ، آنان كه رسول خدا را اذيت مىكنند عذاب دردناكى دارند .
62 - به خدا سوگند مىخورند كه شما را راضى كنند ، ولى خدا و رسول سزاوارتر است كه او را راضى كنند اگر مؤمن هستند .
63 - آيا ندانستهاند كه هر كه خدا و رسول را دشمن بدارد ، آتش جهنم به طور پيوسته براى آنهاست و آن خوارى بزرگى است .
64 - منافقان مىترسند كه سورهاى نازل شود و از آنچه در دل دارند به آنها خبر بدهد بگو : مسخره كنيد كه آنچه مىترسيد ظاهر خواهد كرد .
65 - اگر از آنها بپرسى مىگويند حرف مىزديم و شوخى مىكرديم بگو آيا به خدا و آيات خدا و رسول خدا مسخره مىكرديد ؟ ! !
66 - اعتذار نكنيد حقا كه پس از ايمان آوردن كافر شدهايد ، اگر از گروهى از شما عفو كنيم گروهى را عذاب مىكنيم زيرا كه مجرمانند .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٥٤