كند ، آن براى ما گوارا است ، چون در برابر خواست خدا تسليم هستيم و بر او توكل مىكنيم لذا از پيشامد ناگوار ناراحت نيستيم . آيهء بعدى اين مطلب را روشنتر مىكند .
52 -
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ
.
مراد از دو تا خوب عبارتند از فتح و شكست كه هر دو خوبند اما فتح كه معلوم است و اما شكست چون تلاش در راه خداست و خدا پاداش خواهد داد لذا خوب است ، پس در منطق حق اصلا شكستى وجود ندارد . گاهى بكشته گشتن و گاهى بكشتن است . ترويج دين بهر چه زمان اقتضا كند . چون يكى از ايندو براى ما پيش خواهد آمد پس براى ما جز خوبى انتظار نمىكشيد . اما ما دربارهء شما چطور ؟
وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ
.
ولى ما منتظريم كه خدا عذابى را از جانب خويش مانند عذاب آسمانى به شما برساند و يا به ما دستور دهد كه نابودتان كنيم پس منتظر بمانيد كه به ما يكى از دو خوبى برسد ، ما نيز منتظريم كه به شما يكى از دو بدى برسد .
53 -
قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ
.
يعنى شما را از انفاق منع نمىكنيم خواه با رغبت انفاق كنيد خواه با اكراه هرگز قبول نخواهد شد زيرا كه فاسقيد و خدا فقط از متقيان قبول مىكند :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
مائده / 27 .
54 -
وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ
.