تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
به دين حق . نمىگروند . جزيه : مالياتى است كه از اهل ذمه ( يهود ، نصارى ، مجوس ) گرفته مىشود ، چون در مقابل آن ، حكومت اسلامى مسئول حفظ مال و جان و ناموس آنهاست پس جزيه ، جزاء و پاداش آن مسئوليت است به نظر طبرسى : آن مجازات پايدارى در كفر است از راغب نقل شده : « و تسميتها بذلك للاجتزاء بها فى حقن دمائهم » . صاغرون : صغر ( بر وزن شرف و عنب ) : كوچكى . صغار : ذلت و خوارى . صاغر : ذليل . آن در آيه ظاهرا به معناى خضوع و طاعت است ، شيخ طوسى رحمه اللَّه آن را خاضع و مطيع فرموده است . عزير : ( بر وزن زبير ) در قرآن مجيد راجع بشخصيت وى چيزى بيان نشده ظاهرا همان است كه در تورات فعلى « عزرا » ناميده شده او كسى است كه پس از پايان اسارت يهود در بابل كه به فلسطين مراجعت نمود مقدارى از تورات را پيدا كرده و نوشت ، هاكس امريكايى در قاموس خود زير لغت « عزرا » مىنويسد : او كاهن و هادى معروف عبرانيان و كاتب شريعت كه اعانتهاى لازم را از اردشير دراز دست گرفت و در 457 سال قبل از مسيح به - سركردگى جماعت بزرگى از اسيران باورشليم برگشت و عموما معتقدند تمامى كتب عهد عتيق را كه حال قانون ما مىباشد جمع آورى و تصحيح فرمود . ناگفته نماند چون به يهود خدمت كرد او را پسر خدا دانستند . مسيح : لقب عيسى عليه السّلام و به معنى مبارك است و در عبرى مشيحا است ( قاموس قرآن - عيسى ) .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 217 | على اكبر قرشى بنابى