شرحها
در اين آيات ابتدا پيكار تاريخى « حنين » نقل شده كه خدا در آن جنگ مانند بسيارى از مواقف جنگى پيامبر و مسلمانان را يارى كرده و با وضع عجيبى آنها را پيروز گردانيد ، آيات حاكى است كه مسلمانان كثرت خويش را ديده و مغرور شده و توكل به خدا را از ياد بردند ، اين امر سبب هزيمت و شكست آنها گرديد ، سپس خدا بر پيامبر وعدهاى از مؤمنان اطمينان و آرامش فرستاد كه از محل خود حركت نكردند ، اين سبب دلگرمى ديگران شد كه باز گشتند و ملائكه به يارى اهل اسلام آمدند تا در نتيجهء آن ، كفار هزيمت يافتند .
پس از آن جريان ، ممنوع بودن مشركان از ورود به مسجد الحرام و آوردن حج ، ياد شده كه در وقت خواندن برائت از جانب على بن ابى طالب عليه السّلام اعلام شده بود و نيز روشن شده كه مسلمانان نگويند اگر مشركان ممنوع شدند داد و ستد و مانند آن كم مىشود و آن باعث فقر مىگردد كه خدا مسلمانان را از فضل خود بى نياز خواهد فرمود .
جنگ حنين : در مجمع البيان نقل شده : چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مكه را فتح كردند براى جنگ با ياغيان قبيلهء هوازن و ثقيف به سوى حنين حركت فرمودند ، آن در آخر رمضان يا در ماه شوال از سال هشتم هجرت بود ، رؤساء هوازن نزد مالك بن عوف جمع شده اموال و زنان و فرزندان خود را نيز آورده و در محلّى به نام « اوطاس » اردو زده بودند ، ( اين براى آن بود كه از جنگ فرار نكنند ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پرچم بزرگ را به دست على بن ابى طالب عليه السّلام داد و فرمود هر كس وقت ورود به مكه پرچمى داشت ، به دست گيرد و از صفوان بن اميه صد عدد زره به عاريت گرفت ، پس از