فقط مال اهل ايمان و هجرت و جهاد است .
اكنون كه سال 1401 قمرى است و انقلاب اسلامى در ايران پيروز شده معنى اين آية بهتر روشن مىشود ، آنها كه ايمان به خدا آورده و از ديار خود هجرت كرده و جان و مال را در راه توحيد هيچ شمردهاند در صف اول از خوشنودى خدا قرار دارند .
بار ديگر حقيقت آيه را در نظر خود مجسم نمائيد با ملاحظهء
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
معلوم مىشود كه همهء فضيلت از آن اهل ايمان و جهاد است و سقايه و عمارة خالى از ايمان هيچ برترى ندارد .
21 -
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ
.
اين آيه بيان
هُمُ الْفائِزُونَ
است كه در آيهء قبلى است نكره آمدن رحمة ظاهرا به علت بزرگى و غير قابل توصيف بودن آنست ، احتمال هست مراد از رحمت همان رضوان و خوشنودى خدا باشد كه فرموده :
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ
توبه / 72 مراد از
نَعِيمٌ مُقِيمٌ
نعمت دائمى و پيوسته است ، خوشا به حال مؤمنانى كه اهل جهاد و هجرت هستند .
22 -
خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
.
« ابد » براى زمان آينده است كه پايان ندارد ، اين آيه تكميل پاداش آنهاست ، جملهء
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ . . .
براى رفع استبعاد است كه به نظر كسى بيايد : خدا اين پاداشها را از كجا خواهد داد . « ابدا » تأكيد « خالدين » است .
23 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولئِكَ هُمُ