أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
به خدايى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را به نبوّت انتخاب كرد شما اهل اين آيه هستيد از وقتى كه اين آيه نازل گشته به حكم آن جنگ نشده است .
در مجمع البيان آمده : على عليه السّلام اين آيه را در روز بصره خواند سپس فرمود : بدانيد به خدا قسم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بر من عهد كرد و گفت : يا على حتما با گروه بيعت شكن و با گروه متجاوز و با گروه بيرون رفته از دين ، جنگ خواهى كرد « يا على تقاتل من بعدى الناكثين و القاسطين و المارقين » .
13 -
أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
.
اين آيه روشن مىكند كه بايد شكى در جنگيدن با آنها نكنيد كه آنها اسباب اين جنگ را فراهم آوردهاند زيرا كه پيمان خود را شكستند و خواستند پيامبر را از مكه بيرون كنند و آنها اين كار را اول شروع نمودند ، اگر مؤمنيد از آنها نترسيد .
14 -
قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ
.
تكرار امر به قتال ، براى آنست كه پس از شمردن خلاف آنها و علل امر به قتال ، اين دستور كاملا قابل قبول مىشود وانگهى وعدهء پيروزى آنها و خذلان دشمن نيز داده شده است ، آيه حكايت دارد از اينكه بايد در مقابل كفار و مفسدان قيام كرد و بينى آنها را به خاك ماليد و در مغلوب شدن آنها شفا و راحتى قلوب مؤمنان هست .
15 -
وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ