سزاوارتر است كه از او بترسيد اگر مؤمن هستيد .
14 - با آنها بجنگيد تا خدا به دست شما معذب و خوارشان كند و شما را بر آنها پيروز گرداند و سينههاى مؤمنان را شفا بخشد .
15 - و خشم قلوبشان را ببرد ، خدا بر هر كه بخواهد توبه مىكند كه خدا دانا و حكيم است .
16 - آيا گمان برديد كه رها كرده مىشويد با آنكه خدا هنوز آشكار نكرده كسانى را كه از شما جهاد كرده و جز خدا و رسول و مؤمنان را همراز نگرفتهاند ، خدا به آنچه مىكنيد داناست .
كلمهها
آتوا : فعل ماضى جمع است نه فعل امر
آتَوُا الزَّكاةَ
: دادند زكات را .
نفصل : فصل : بريدن و جدا كردن . تفصيل : بيان كردن ، روشن كردن .
نكثوا : نكث : شكستن مثل نقض . شكستن عهد لازم الوفاء .
ايمانهم : ( به فتح اول ) : پيمانها . مفرد آن يمين است . يمين به معنى دست راست است ، و طرف راست است به قولى سوگند و پيمان را از آن يمين گفتهاند كه عربها وقت هم سوگند و هم پيمان شدن دست راست خود را بهم مىدادند .
طعنوا : طعن : عيب گرفتن و عيب وارد كردن .
هموا : يعنى قصد كردند . هم : قصد و اراده . به معنى اندوه و اضطراب نيز آيد .
غيظ : خشم شديد ، چنان كه راغب گفته است .
وليجة : ولوج : داخل شدن . وليج و وليجه : داخل شونده . مراد از آن در اينجا همراز و محرم اسرار و مشاور است . كه به راز و اسرار انسان وارد و آگاه مىشود .