شرحها
از آيات ششگانه ، پنج آيهء اول ، تعقيب مطالب گذشته است . آيهء ششم در تشويق به قتال با آن گونه مشركان و كافران است .
11 -
فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ وَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
.
اين آيه و آيات بعدى بيان تفصيل آيات گذشته و عبارت مشروح آنهاست ولى بايد دقت كرد كه چرا بار ديگر مشروحا ذكر شده است در آيهء پنجم كه گذشت آمده
فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ
ولى در اين آيه آمده
فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ
يعنى با شما حقوق مساوى دارند و گذشتهء آنها ناديده گرفته خواهد شد ، اين مشروح
فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ
است
نُفَصِّلُ الْآياتِ . . .
ظاهرا براى آن است كه گذشتهها آمرزيده شده است .
12 -
وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
.
از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه : « لا ايمان » را به كسر اوّل خواندهاند يعنى آنها ايمان و اسلام ندارند ولى ديگران به فتح خواندهاند كه يعنى آنها پيمانها ندارند .
طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ
گويى بيان « نكثوا » است و با طعن زدن به دين معلوم مىشود كه پيمانشان را ناديده گرفتهاند و اينكه فرموده :
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ
ظاهرا آن است كه بزرگان كفر ، ديگران را به دنبال مىكشند و گرنه جنگ با بزرگان كفر ، جنگ با آنها و پيروان آنهاست ولى مقصر اصلى بزرگان مىباشند
لا أَيْمانَ لَهُمْ
حاكى است كه پيمانشان ظاهرى و صورى است »
لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
: تا از پيمان شكنى دست بردارند .