در جريان ديگرى نازل شده ، على هذا در سياق آيات ما قبل و ما بعد نيست ، طبرسى در سورهء معارج از امام صادق از پدرانش عليهم السّلام نقل مىكند : چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روز غدير على بن ابى طالب عليه السّلام را در جاى خود نصب كرد و فرمود : « من كنت مولاه فعلى مولاه » اين سخن در آباديها شهرت يافت نعمان بن حارث فهرى پيش رسول خدا آمد و گفت : از جانب خدا امر كردى كه بگوئيم اشهد الا إله الا اللَّه و انك رسول اللَّه و امر به جهاد و حجّ و صوم و صلوة و زكات كردى قبول كرديم ، به اينها راضى نشدى تا اين جوان را بر ما سرپرست كردى و گفتى « من كنت مولاه فعلى مولاه » آيا از جانب خودت است يا دستورى است از خدا ؟
حضرت فرمود : به خدايى كه جز او معبودى نيست اين دستور از خداست .
نعمان برگشت و مىگفت :
اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ
خدا سنگى از آسمان بر او بارانيد و هلاكش كرد و نازل فرمود :
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
در كتاب الغدير ج 1 ص 239 - 246 ، اين قضيّه از سى مورد نقل شده است . اين قضيه حتمى است و در سورهء معارج خواهد آمد .
به نظر نگارنده گويندهء اين سخن ابتدا در مكه كفار قريش بودند همانطور كه گفته شد و نعمان بن حارث بعد از شنيدن ماجراى خلافت آن را تكرار كرده و گرفتار شده است ، سنگ آسمانى نيز يك مسئلهء طبيعى است سنگهاى بى شمارى هر روز از هوا وارد جوّ زمين شده و مىسوزند و بعضىها قبل از ريز ريز شدن به زمين مىرسند مانعى ندارد كه يكى از آنها به سر نعمان خورد و او را هلاك كند . و آن گهى خدا به هر چيز تواناست ، مىتواند به هر نحو سنگ بباراند .
مورد اختلاف پيامبران و مشركان : در رابطه با آيهء
وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ . . .
كه نقل قول مشركان است بايد دانست كه نزاع و اختلاف ما بين پيامبران و مشركان در وجود خالق نبود بلكه هر دو به وجود خدا عقيده داشتند ، نزاع در زمينهء عبادت و شرك بود ، پيامبران