[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 80 تا 84 ]
وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ ( 80 ) إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( 81 ) وَ ما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ ( 82 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ( 83 ) وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ ( 84 )
80 - ياد كن لوط را آن دم كه به قوم خود گفت : آيا اين كار زشت را مىكنيد كه كسى از جهانيان پيش از شما آن را نكرده است ؟
81 - شما براى ميل جنسى به جاى زنان با مردان مىآميزيد ( نه براى رفع نياز ) بلكه شما قومى متجاوزيد .
82 - نبود جواب قومش مگر آنكه گفتند . اينان را از شهر خويش بيرون كنيد كه از اين كار خود را كنار مىكشند .
83 - ما لوط و خانوادهاش را به جز زنش نجات داديم كه زنش ( در آنجا ) از ماندگان بود .
84 - بر آنها باران بخصوصى بارانيديم ، ببين عاقبت گناهكاران چگونه بود ؟
كلمهها
اتيان : آمدن و آوردن
تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ
مىآوريد عمل بسيار زشت را ،
لَتَأْتُونَ الرِّجالَ
مىآئيد به سوى مردان .
الفاحشة : فاحشه و فحشاء : كار بسيار زشت . مراد از آن در آيه لواط است .
شهوة : دوست داشتن و ميل كردن . مراد از آن ميل جنسى است .
مسرفون : سرف و اسراف : تجاوز از حد . مسرف : متجاوز ، به عقيدهء طبرسى اگر تجاوز در جانب افراط باشد ، اسراف و اگر در جانب تقصير