آيهء :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها
نمل / 89 ، قصص / 84 مخالف با اين آيه نيست بلكه آيهء ما نحن فيه مىتواند تفسير آن باشد .
الميزان در ارتباط اين آيه با آيات سابق مىگويد : از آيات گذشته معلوم شد كه اتفاق در دين و اختلاف در آن دو خصلت است : خوب و بد . پاداش خوب آن و سزاى بد اين است . رواياتى در اين زمينه از لحاظ مصاديق در كتب تفسير و روايات نقل شده است كه مىشود در آنها مطالعه كرد .
161 -
قُلْ إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
.
سورهء انعام با اين آيه شروع مىشود :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ
، اين نشان مىدهد كه سورهء مباركه در زمينهء توحيد و نفى شرك نازل شده است اين آيه و دو آيهء بعدى خلاصهء مطالب سوره را بيان مىكند و برگشت به اول است . به رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله دستور مىرسد بگو : خدايم مرا به راه راست كه دين مستقيم ابراهيم است هدايت كرده ، ابراهيمى كه موحد بود و از مشركان نبود .
162 -
قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
نسك مطلق عبادت است ، آمدن صلوة ظاهرا براى اهميت آن است يعنى :
نماز و مطلق عبادتم را و زندگىام و شئونات آن را و مرگم را در هر وضعى كه باشد خالص خدا كردهام و كسى و چيزى را در آن شريك نمىگردانم ، توحيد خالص و صاف همين است .
163 -
لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ
.
يعنى اين چنين مأمور شدهام ، لفظ
أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ
در اين آيه و آيهء :
وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ
زمر / 12 فقط دربارهء رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله