سورهء اعراف
در مكه نازل شده و دويست و شش آيه است
نظرى به كليات سوره
1 - اعراف سى نهمين سوره است كه بعد از سورهء « ص » در مكه نازل گرديد « 1 » در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء هفتم است . درست معلوم نيست در چه سالى از بعثت نازل گشته ولى يقينا تاريخ نزول آن بعد از سال سوم بعثت و بعد از نزول
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
حجر / 94 بوده است و در آن موقع ، حضرت رسول دعوت خويش را آشكار كرده بود .
2 - عدد آيات آن در شمارش قارئان حجاز و كوفه دويست و شش و در شمارش ديگران دويست و پنج است ، قول اول به وسيله عاصم و ابو عبد الرحمن سلمى به امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مىرسد . در تفسير خازن آمده كه اين سوره داراى سه هزار و سيصد و بيست پنج كلمه و چهارده هزار و ده حرف است .
3 - تسميه آن به « اعراف » به مناسبت آيات 46 - 48 آنست كه جريان اصحاب اعراف در آنها نقل شده و تنها سورهاى است كه از ماجراى اعراف پرده برمىدارد ، على هذا اين تسميه از باب « تسمية الكل باسم الجزء » است .
4 - سورهء مباركه كه بىشك مكى است ، طبرسى رحمه اللَّه از قتاده و ضحاك نقل كرده كه گفتهاند : آيات
وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ . . .
هامش
( 1 ) دربارهء ترتيب نزول سورهها در مقدمهء تفسير توضيح دادهايم اين سخن گرچه يقينى نيست ولى مفيد مىباشد .