آمده و دربارهء پيامبران ديگر آمده :
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
يونس / 82 لذا اين احتمال تقويت مىشود كه مراد از « اول » افضليت است و مقام آن حضرت از همهء مسلمين و انبيا برتر مىباشد در صافى از تفسير عياشى نقل شده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله ابراهيم عليه السّلام را ياد كرد و فرمود :
« دينه دينى و دينى دينه و سنته سنتى و سنتى سنته و فضلى فضله و انا افضل منه »
احتمال ديگر آنست كه اول مسلمين از امت خود باشد .
164 -
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
.
در اين آيه و آيهء بعدى براى نفى اخذ خدايى جز خدا ، سنه تعبير ذكر شده است اول چون پروردگار همه چيز خداست ديگر خدايى جز خدا جستن ، غلط و عارى از حقيقت است . دوم : هر كس هر عملى كه مىكند متحمل عمل خويش است و هيچ كس بار ديگرى را حمل نمىكند و عهدهدار عمل ديگران نيست و آن گاه پاداش و كيفر در دست خداست ، پس طلب خدايى غير از خدا معنايى ندارد .
سوم : خدا شما را جانشينان زمين كرده و به اين زمين آورده و امتياز داده تا در اعمال ، امتحانتان كند ديگر خدايى جز خدا نتواند بود .
165 -
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ
.
مراد از خلائف ممكن است جانشينان خدا باشد چنان كه در
إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً
بقره / 30 گذشت . و شايد جانشين شدن انسانها بعضى از بعضى است ، مراد از درجات به نظر مىآيد امتيازها و استعدادهاى طبيعى و امتيازهاى مادى و ظاهرى است از لحاظ زندگى مثل
وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ