در بسيارى از آيات آنهايى كه در دين اختلاف پديد كرده و گروهها شدهاند ، توبيخ و محكوم گرديدهاند مثل :
وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
روم / 32 كه درباره اختلاف مشركان است و مثل :
وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ
بينه / 4 كه دربارهء اختلاف اهل كتاب است .
گويى اشكال مىشود يا به نظر خود پيغمبر مىآيد كه آمدن اسلام نيز اختلافى بر اختلافها افزود ؟ در جواب به پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله مىگويد تو از آنها نيستى آنها كسانى هستند كه با افزودن شرك بر اديان يا با اختلاف از روى حسد و جاه - طلبى در دين موسى و عيسى شعبهها به وجود آوردند ولى تو دين ابراهيم
دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
آوردى كه رافع اختلاف و توحيد خالص است ، حساب اختلاف - كنندگان با خداست .
إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ
.
لفظ « ينبئهم » نشان مىدهد كه اعمالشان در صورت بخصوصى مجسم خواهد شد و آن را نتوانند شناخت و خدا خبرشان خواهد داد .
160 -
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
.
اين آيه يك مطلب مستقل و تفضّلى است از خدا و آن اينكه : خدا نسبت به معيارى كه در نزد اوست به يك عمل نيك ، ده برابر پاداش مىدهد و روى عدالت به يك عمل بد مطابق آن سزا مىدهد ، جملهء
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
نشان مىدهد كه نه از ده برابر كسر مىشود و نه بر يك سزا افزوده مىگردد ، ولى افزوده شدن بر ده برابر امكان دارد مانند :
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ . . .
بقره / 261 .