شرحها
بعد از بيان بدعتهاى مشركان در زمينه تحريم بعضى از حيوانات در اين آيات اولا محرمات خدايى ذكر شده كه حرام اينهاست نه بدعتهاى شما ، ثانيا آنچه بر بنى اسرائيل حرام شده نمىشود دستاويز مشركان باشد زيرا آن براى يهود كيفرى بود در مقابل ظلمشان و گرنه آنها در اصل حلالند ، ثالثا مشركان خواهند گفت : آنچه ما حرام كردهايم و يا شرك مىآوريم همه خواست خدا و و مطابق ارادهء اوست و گرنه از اين كار جلوگيرى مىكرد . ولى اين گفته از روى بيدانشى است و از روى گمان گفته مىشود اگر علمى يا گواهى داريد بياوريد ، رابعا به رسول خدا فرمان مىدهد كه به اين افسانهها اهميت ندهد .
145 -
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ
.
در سورهء بقره آيهء 173 دربارهء اين محرمات به تفصيل سخن گفتهايم به آنجا رجوع شود و در آيهء سوم از سورهء مائده نيز گذشت
فَإِنَّهُ رِجْسٌ
شايد به لحم خنزير و شايد به همه راجع باشد ، آنچه نام بتان بر آن ياد مىشود در رابطه با بت پرستى فسق و خروج از طاعت خداست .
ناگفته نماند محرمات بسيارى از قبيل خزندگان ، حشرات و مانند آنها يا داخل در ميتهاند و يا آيه ناظر به آنها نيست .
فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
.
استثناء است از محرمات فوق ، در سوره بقره مشروحا گفته شد ، اضطرار از جملهء موضوعاتى است كه احكام را عوض مىكند ، اين يك قاعدهء كلى است .