درآوردن .
حجر : ( بر وزن شبر ) منع . منظور از آن در اينجا ممنوع و حرام است .
وصفهم : وصف : ذكر چگونگى شىء ، منظور از آن توصيف به حلال و حرام است .
سفها : سفه : حماقت و جهالت . « السفه : ضد الحلم » .
شرحها
در تعقيب آيات گذشته ، در اين آيات قسمتى از بدعتهاى مشركان دربارهء چهارپايان و زراعت و كشتن فرزندان نقل و رد شده است .
136 -
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا
.
يكى از بدعتهايشان آن بود كه مقدارى از زراعت و چهارپايان را براى خدا و مقدارى براى اصنام معين مىكردند ، مال خدا را بر ميهمانان و مساكين و سهم بتان را در ترويج آنها مصرف مىكردند ، اگر سهم خدا از حيوان و زراعت زياد و خوب مىشد و سهم بتان نه ، سهم خدا را به جاى سهم بتان مصرف مىكردند و در صورت عكس قضيه ، چيزى در راه خدا نمىدادند و مىگفتند : خدا نيازى ندارد لذا فرموده :
فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ
و در رد اين بدعت فرموده :
ساءَ ما يَحْكُمُونَ
حكمى كه مىكنند حكم بدى است ، بدعت مجعولى است .
137 -
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ