است فصل در اصل به معنى بريدن و جدا كردن است كه با روشن كردن مىسازد .
اضطررتم : اضطرار : احتياج و مجبور شدن « اضطررتم » : مجبور شديد .
اهواء : هوى : خواهش نفس ، جمع آن اهواء است ، هوى در اصل به معنى سقوط و پائين آمدن است ، هواى نفس سبب سقوط آدمى است .
معتدين : عدو و اعتداء : تجاوز « معتدين » : متجاوزان .
يقترفون : اقتراف : كسب كردن . ( انعام / 113 ) .
فسق : در اصل به معنى خارج شدن است . در آيه به معنى خروج از حق است .
يوحون : وحى : تفهيم خفى . « يوحون » تفهيم و القاء مىكنند . « وحى يحى اوحى يوحى » هر دو به يك معنى است .
ليجادلوكم : جدال : منازعه و مخاصمه . « ليجادلوكم » تا منازعه كنند با شما .
شرحها
در آيات گذشته روشن گرديد كه بايد از دستورهاى خدا پيروى كرد گرنه ديگران گمراه مىكنند ، به همين مناسبت در اين آيات فرمان داده شده ذبيحهء حلال بخوريد و از ذبيحهء حرام اجتناب نمائيد و به وسوسهء مشركان اعتنا نكنيد و گرنه در رديف آنها خواهيد بود ، مقصود اصلى از چهار آيه همين دو حكم است .
118 -
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ
يعنى حالا كه پيروى ديگران گمراه كننده است پس ، از آنچه نام خدا وقت ذبح بر آن ياد شده بخوريد
ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ
حاكى است كه اگر نام