تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
خودت ادامه بده آنها خود به خود ذوب مىشوند وقتت را دربارهء آن تلف مكن 113 -
وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ
. « اليه » راجع است به « يوحى » و وسوسه شياطين ، لام در هر سه محل براى عاقبت و غايت است مثل
لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً
قصص / 8 ، يعنى خدا به عللى از قبيل مختار بودن و مانند آن نخواسته مانع وحى و وسوسهء آنها باشد عاقبتش اين مىشود كه منكرين قيامت به آن زخرف القول مايل مىشوند و از آن خشنود مىگردند و آنچه مىخواهند مىكنند تا امتحان خدايى و نشيب و فرازهاى تكامل به وجود آيد . 114 -
أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتابَ مُفَصَّلًا
. به نظر مىآيد زخرف القول دربارهء پيغمبر و قرآن بوده است كه اين آيه در جواب آن است و تصديق اهل كتاب جواب را محكمتر مىكند . يعنى آيا براى داورى در ميان من و شما كسى را جز خدا بجويم ، خدايى كه كتاب روشن به شما نازل كرده كه اگر در آن فكر كنيد مسئله روشن خواهد گرديد .
وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
اين قسمت براى اطمينان پيامبر اسلام است كه مبادا از انكار مشركان و نقشه‌هاى شياطين دچار ترديد شود ، اهل كتاب با توجه به قرآن مجيد و بشارت عهدين مىدانستند كه قرآن حق است النهايه گروه زيادى آن را پنهان مىكردند . 115 -
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ