اگر بت . از چوب يا طلا يا نقره و به صورت انسان باشد صنم ناميده مىشود و اگر از سنگ باشد آن را « وثن » گويند .
آلهة : إله : معبود . آلهة : معبودها . آن در اصل به معنى عبادت و تحير است .
نرى : رأى : ديدن و دانستن . ارائه : نشان دادن « نرى » نشان مىدهيم .
ملكوت : ملكوت و ملك ( بر وزن قفل ) : حكومت و تدبير . ملكوت در فهماندن اين معنا از « ملك » رساتر است .
موقنين : يقن : ثابت شدن و آشكار شدن . ايقان : به يقين رسيدن . موقن :
كسى كه به يقين رسيده است . جمع آن موقنون مىباشد .
جن : جن ( بفتح اول ) پوشيدن و مستور كردن فعل آن هم به نفسه متعدى مىشود و هم با « على » گويند : « جنه و جن عليه : ستره » « جن عليه الليل » يعنى ظلمت شب او را احاطه كرد و پوشانيد .
بازغا : بزوغ : طلوع و آشكار شدن . بازغ : طالع و آشكار شونده .
آفلين : افول : غروب كردن . آفل : غروب كننده . جمع آن آفلون است .
حاجه : محاجه : به هم ديگر دليل و حجت آوردن . مجادله كردن .
سلطان : تسلط ، حجت ، دليل . سلطه به معنى تمكن و قدرت است .
يلبسوا : لبس ( بفتح اول ) : آميختن و خلط كردن ( انعام / 9 ) .
درجات : درج : راه رفتن . درجه : مرتبه و منزلت و اگر به پائين باشد درك گويند .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٥٠