طور كه آفريده است ، فرمان قيامت در دست او است ، كارگردان آن روز نيز اوست ، داناى نهان و آشكار است و كار از روى مصلحت انجام مىدهد و خلاصه بر جهان و جهانيان در هر دو جهان مسلّط بوده و اداره كننده او است .
نكتهها
زندگى مكتبى : در آيه 68 خوانديم : چون ديدى در مجلس به آيات ما اهانت مىشود آنجا را ترك كن تا در مطلب ديگرى وارد شوند . . . معناى زندگى مكتبى همين است ، مسلمان كه بايد امت نمونه و الگو باشد همين است ، او همه چيز را از ديدگاه مكتب و عقيده خود مىنگرد لذا از امام صادق از رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله نقل شده :
« ملعون من جلس على مائدة بشرب عليها الخمر »
آرى در مجلس كه در آن شرب خمر مىشود مكتب اسلام مورد اهانت قرار مىگيرد و مسلمان نمىتواند در چنين مجلسى بماند مشى مسلمان مكتبى ، پيوسته ، اين است .
آگاهى و عمل : در آيه 70 خوانديم
وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ
مسئلهء آگاهى دادن و روشن كردن بايد پيوسته مورد توجه قرار گيرد ، عمل در پى آگاهى است ، پيامبران چنين وظيفهء داشتند ، قرآن فرمايد :
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
على عليه السّلام در نهج البلاغه حكمت 478 فرموده :
« ما اخذ اللَّه على اهل الجهل ان يتعلموا حتى اخذ على اهل العلم ان يعلّموا »
بايد با اقدامهاى مؤثر پيوسته طبقهء ناآگاه را آگاه كرد .