شفيع : واسطه . شفع در اصل به معنى جمع كردن دو چيز است .
تطرد : طرد : راندن از روى بىاعتنايى . « لا تطرد » : مران ، بىاعتنا مباش .
غداة : بامداد يا از اول صبح تا طلوع آفتاب .
عشى : از اول ظهر تا غروب آفتاب .
وجهه : وجه : صورت و چهره روى هر چيز ، اشرف هر چيز ، به معنى مصدر ( توجه كردن ) نيز آمده است به معنى « ذات » نيز آيد .
فتنا : فتنه : امتحان . « فتنا » آزمايش كرديم .
سلام : سلامتى و سالم بودن .
جهالة : جهل و جهالة : نادانى و سفاهت و بىاعتنايى ، در معناى اخير با علم توأم مىشود .
تستبين : بيان ، تبيان و استبانت : آشكار شدن « لتستبين » تا آشكار شود .
مهتدين : هدايت : راهنمايى . اهتداء : هدايت يافتن و قبول هدايت .
تستعجلون : عجله : شتاب . استعجال : به عجله خواستن .
يقص : قصص ( بر وزن شرف ) : سرگذشت . و نقل سرگذشت اسم و مصدر هر دو آمده است « يقص » : حكايت مىكند .
فاصلين : فصل : جدا كردن . فاصل : جدا كننده منظور جدا كردن حق از باطل و قضاوت به حق است .
قضى : قضاء در اينجا به معنى تمام شدن و فيصله يافتن است .
شرحها
در تعقيب مطالب گذشته در اين آيات به پيغمبر دستور داده شده كه با مؤمنان گرم بگيرد و آنها را با آغوش گرم بپذيرد و در رابطه فقط ايمان و مكتب را ملاك