71 - گمان كردند كه فتنهاى نباشد كور و كر شدند سپس خدا به آنها برگشت و بعد بسيارى از آنها كور و كر شدند ، خدا به اعمالى كه مىكنند بيناست .
كلمهها
تقيموا : اقامه : بر پا داشتن
حَتَّى تُقِيمُوا
تا بر پا داريد منظور عمل كردن است .
تأس : اسى : محزون شدن . « فلا تأس » يعنى محزون مباش .
صابئون : مفردش صابى . اقليت به خصوصى هستند ، رجوع شود به بقره / 62 ميثاق : پيمان محكم . از وثاقه به معنى ثابت و محكم شدن .
تهوى : هوى : ميل نفس . آن در اصل به معنى سقوط و پائين آمدن است « لا تهوى » يعنى ميل نمىكند .
حسبوا : حسبان به معنى ظن و گمان است « حسبوا » گمان كردند .
فتنة : امتحان . بليّه . گرفتارى .
عموا : عمى : كورى « عموا » كور شدند منظور از كورى عدم بصيرت است .
صموا : صمم : كرى . « صموا » كر شدند ، مراد : ناشنوايى گوش دل است .
شرحها
در اين آيات كه در رديف آيات گذشته هستند « 1 » يهود و نصاراى صحيح العمل معرفى شدهاند و بعد روشن گشته كه هر كه از اهل اديان به توحيد و معاد ايمان آورد و عمل شايسته انجام دهد پيش خدا مأجور خواهد بود ، همهء اديان دربارهء اين سه موضوع آمدهاند : توحيد ، معاد و عمل مثبت . ولى يهود با آنكه
هامش
( 1 ) به استثناء آيه بلغ ما انزل اليك من ربك .