كرد « 1 » در مورد روايات به الغدير و ساير كتابهاى مفصل رجوع شود .
نكتهها
امامت : امامت و ولايت على عليه السّلام تداوم اسلام بود ، اگر امامت به دنبال نبوت نباشد دين ناقص خواهد بود لذا پس از نصب على عليه السّلام آيهء
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
آمد چنان كه در مائده / 3 گذشت .
روى اين واقعيت در سال دهم هجرى رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله براى اداى حج با مسلمانان به سوى مكه حركت فرمود ، به ديگر مسلمانان نيز پيغام فرستاد كه در مكه حاضر شوند ، على بن ابى طالب عليه السّلام آن موقع با ابو موسى اشعرى در يمن بود كه با گروهى از مسلمانان وارد مكه شدند ، رسول خدا پس از پايان مراسم حج و نشاندادن مناسك به مسلمانان ، از مكه خارج گرديد و راه مدينه را در پيش گرفت چون به « غدير خم » رسيد در آنجا آيهء شريفه نازل شد ، آن حضرت مسلمانان را در آنجا جمع كرد و پس از خطبهء بليغى دست على بن ابى طالب را گرفت و با كلمهء تاريخى :
« من كنت مولاه فهذا على مولاه »
آن حضرت را در جاى خود به امامت نصب فرمود ، اين امر روز 18 ذو الحجة در سال دهم هجرت بود .
هامش
( 1 )
« ان اللَّه بعثنى برسالة فضقت به ذرعا و عرفت ان الناس مكذبى فوعدى لابلغن او ليعذبنى فانزل يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك .