ضميرى برگردد لذا « من آمن » تقديرش « من آمن منهم » است يعنى هر كه از اين گروهها داراى اين سه شرط باشند پيش خدا مأجور هستند اين آيه همان آيهء 62 از سورهء بقره است كه مفصلا در آنجا توضيح داده شده است ، اين آيهء مؤيد احتمال دوم در آيهء گذشته است كه مىگويد : يهود و نصارى و صابئين هم اگر توحيد ، معاد و عمل مثبت داشته باشند مشمول رحمت حقند لكن بايد گفت اين در صورتى است كه اسلام را ندانند و نسبت به اسلام مستضعف باشند و نسبت به دينشان با بصيرت .
70 -
لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ
.
در بحار الانوار ج 12 / 21 ط جديد و در مجمع البيان ذيل آيه 78 از سورهء غافر نقل شده : خدا از بنى اسرائيل چهار هزار پيغمبر مبعوث كرد ولى آنها گروهى از آن پيامبران را كشتند و گروهى را دروغگو خواندند در سورهء بقره ذيل آيه 61 دربارهء قتل پيامبران به دست بنى اسرائيل توضيح داده شده است ، ظاهرا اين آيه متفرع بر آيهء گذشته است كه بنى اسرائيل به اسم چسبيده و در عمل پيمان خدا را شكستند . و داراى سه موضوع گذشته نشدند . زيرا گفتهء پيامبران مطابق هواى نفسشان نبود .
71 -
وَ حَسِبُوا أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا كَثِيرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ
.
همانطور كه در رژيم منفور پهلوى علما و بزرگان دين زندانى و شكنجه و كشته مىشدند و نام آن را حفظ امنيت عمومى مىگذاشتند در بنى اسرائيل نيز پيامبران بدست پادشاهان و رؤسا كشته مىشدند و مىگفتند : اين براى جلوگيرى از فتنه است ولى بصيرتشان كور و كر شده بود زيرا پيامبران صلاح آنها را مىگفتند