مثل
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
الرحمن / 29 نه اينكه منظور فقط روزى دادن باشد .
وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً
.
زيادت كفر و طغيان ظاهرا به اين علّت است كه به حكم
يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ
به نسخ شريعت و آمدن شريعت جديد عقيده نداشتند .
وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
.
اين جمله در آيهء 14 دربارهء نصارى نيز گذشت بلفظ
فَأَغْرَيْنا . . .
مراد از « بينهم » ظاهرا ميان يهود است نه ميان آنها و نصارى . وجود عداوت و كينه ظاهرا در اثر اختلافات ميان آنهاست چنان كه در سورهء جاثيه / 16 - 17 آمده است و نيز دليل است كه تا قيامت باقى خواهد بود .
كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
.
يهود براى از بين بردن انقلاب اسلام آنچه توانستند پافشارى كردند ولى هر بار آتش فساد را خدا خاموش كرد ماجراى بنى نضير ، بنى قريظه و غيره شاهد آن است ، « فسادا » علت « يسعون » است يعنى براى فساد تلاش مىكنند با آنكه خدا مفسدين را دوست نمىدارد لذا آنها دشمن خدا هستند .
65 -
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
.
« لو » دلالت دارد بر اينكه در گذشته چيزى در اثر نبودن شرائط بوجود نيامده است يعنى اگر ايمان مىآوردند و تقوى پيشه مىكردند از عباد اللَّه الصالحين مىشدند .