هستند .
61 -
وَ إِذا جاءُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ
.
يهود چون نان را به نرخ روز مىخوردند ، مىخواستند براى روز مبادا جاى پايى داشته باشند لذا به مسلمين مىگفتند : ما ايمان آوردهايم
قَدْ دَخَلُوا . . .
معنايش آن است كه حالشان با ورود و خروج فرقى نكرده كافر داخل شده و كافر بيرون آمدهاند ، خدا از ما في الضميرشان آگاه است كه از « آمنا » گفتن قصد گول زدن دارند .
62 -
وَ تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
.
كلمهء « اكلهم » عطف است بر « الاثم » يعنى شتاب مىكنند در حرام خوردنشان منظور از اثم مطلق گناه و از عدوان تجاوز به ديگران است ، آنها كه در اين كارها شتاب مىكنند ، بدكار مىكنند .
63 -
لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ
.
توبيخ است به زهاد و علماء اهل كتاب كه چرا آنها را از قول ناحق و اكل حرام نهى نمىكنند مراد از « قول اثم » شايد طعنههايى است كه به اسلام مىزدند .