لا يَعْقِلُونَ
.
مصداقى از مسخرهء آنهاست كه نداى نماز يعنى اذان اسلامى را مسخره مىكنند و اين از نافهمى آنهاست و گرنه چطور مىتوان كسانى را كه به نام خدا صدا بلند كرده و در پيشگاه او سجده مىكنند به بازى گرفت .
59 -
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ
.
لفظ « ان » مصدريه است و ما بعد آن در جاى « ايماننا باللَّه » است يعنى آيا در ما جز ايمان به خدا و به پيغمبران چيزى هست كه تكذيب كنيد . چرا از دين ما و مكتب ما خوشتان نمىآيد
وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ
ولى اكثر شما از طاعت خدا بيرون رفتهايد و علّت انكار شما همين است .
60 -
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ
.
لفظ
عَبَدَ الطَّاغُوتَ
عطف است بر
غَضِبَ عَلَيْهِ
لعن به معنى طرد از رحمت است گفتهاند : اصحاب سبت مسخ به ميمون شدند و آنان كه مائدهء عيسى را انكار كردند به خوك مسخ گشتند . در نقل ديگرى از ابن عباس نقل شده كه هر دو گروه از يهود و اصحاب سبت بودند جوانانشان به ميمونها و پيرانشان به خنزير مسخ شدند و اللَّه اعلم . منظور از
عَبَدَ الطَّاغُوتَ
عبادت گوساله يا اطاعت از اربابان است .
بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ
ظاهرا تسليم منصفانه است يعنى اگر ايمان به خدا و ايمان به كتابها شر باشد شر شما بدتر از ماست زيرا شما مورد لعن خدا ، و مسخ شده و عابد طاغوت بودهايد .
أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ
.
يعنى دارندگان اين اوصاف از جهت موقعيت بدتر و از راه راست منحرف