در اشاره با چشم و ابرو و دست به كار مىرود ولى اغلب در اشاره با لب است .
عشى : از اول ظهر تا غروب آفتاب . عشاء : از اول مغرب تا وقت نماز عشاء .
ابكار : ( بكسر اول ) از طلوع فجر تا چاشت . طبرسى از طلوع خورشيد تا چاشت فرموده است .
شرحها
در اين آيات بيان شده كه زكريا از خدا خواست كه بوى فرزندى عنايت فرمايد ، بدنبال آن دعا ، ملائكه او را صدا كردند كه خدا پسرى بنام يحيى به تو عطا خواهد فرمود ، زكريا چون خودش پير و زنش نازا بود تعجب كرد ، خطاب رسيد قضيه حتمى است و خدا به اين كار تواناست زكريا علامتى را براى اين وعده درخواست نمود خطاب آمد ، علامتش آنست كه سه روز زبانت از سخن گفتن عاجز مىماند . ظاهر آنست كه زكريا با ديدن طعام مريم به هيجان آمده و چنان درخواستى كرده است .
38 -
هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ
اين قضيه در سورهء مريم از آيهء 3 تا 12 نيز نقل شده است ، لفظ « من لدنك » حاكى است كه صاحب فرزند شدن براى زكريا بطور طبيعى مقدور نبود به علت پيرى خود و نازايى زنش ، در سورهء مريم بجاى « طيبة » آمده :
وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
فرزندى كه پيش خدا و مردان حق پسنديده باشد .
از سورهء مريم و از آيهء 89 سورهء انبياء معلوم مىشود كه نظر زكريا آن بود كه بلا عقب نماند .
39 -
فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ
ندا صداى بلند را گويند ، مراد از « كلمة » چنان كه گفته شد عيسى عليه السّلام است ، يحيى عليه السّلام بشارت آمدن آن حضرت ببنى اسرائيل