دارند از گفتارشان بزرگتر است . . . » آل عمران / 118 .
يكى از گرفتاريهاى جهان اسلام آنست كه بزرگان ممالك اسلامى همه تربيت شدهء اروپا و امريكا هستند ، همه شستشوى مغزى شده صديق و حامى كفّار و تابع نظرات و مجرى دستور آنها مىباشند ، آنها بر خلاف دستور قرآن كفار را براى خود حامى و مشاور گرفته و سبب بدبختى مسلمانان گرديدهاند ، از طرف ديگر در ممالك اسلامى ، خود نمايى و پيشرفت غير مسلمانان كاملا چشمگير است و گاهى اقتصاد مملكت و صنايع سنگين را قبضه كردهاند و بريش مسلمانان مىخندند ، مسلمان چوب عمل خود را مىخورد كه به قرآن و گفتهء رهبران دينى بىاعتنا شدهاند .
البته غير مسلمان از نظر اسلام حق حيات دارد و در صورت قبول همزيستى مسالمت آميز ( ذمى بودن ) مال و جان و ناموسش محترم است ، مسلمانان مجاز هستند با آنها معامله و ارتباط داشته باشند ولى در عين حال بايد تحزب خود را حفظ كنند و با دوست و حامى و صديق شمردن آنها با سرنوشت خود بازى نكنند .
و بخودشان رو آورند و از رخنهء كفار بترسند .
تقيه :
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود :
« لا ايمان لمن لا تقية له »
« 1 » هر كه تقيه ندارد ايمان ندارد ، امام باقر عليه السّلام فرمايد :
« التقية من دينى و دين آبائى و لا ايمان لمن لا تقيه له »
« 2 » تقيه از دين من و دين پدران من است ، هر كه تقيه ندارد ايمان ندارد ، باز آن حضرت فرمايد : تقيه در هر چيزى است كه انسان به آن مجبور مىشود خدا چنان كار را بر او حلال كرده است « 3 » ، از اين گونه مطالب در روايات اهل بيت عليهم السّلام زياد است . آيهء شريفه نيز به آن دلالت دارد .
هامش
( 1 ) تفسير عياشى .
( 2 ، 3 ) اصول كافى ج 2 ص 219 باب التقية .