جريان دوست نداشتن كفّار را هر چه بيشتر تأكيد مىكند و نيز مىگويد :
بيان اين حكم در اثر رأفت خداست كه بعواقب آن گرفتار نشويد .
31 -
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
در آيهء اوّل از دوست داشتن كفّار نهى شده ، ظاهرا دوست داشتن خدا به همان سبب در اين آيه عنوان شده است . دوست داشتن خدا مجموعا چهار بار در قرآن مجيد ذكر شده است « 1 » و از اين معلوم مىشود كه خدا را ميتوان مانند چيزهاى مورد علاقه ، دوست داشت گرچه بين انسان و خدا سنخيت وجود ندارد . ولى چون لازمه و اثر حب ، اطاعت از محبوب است لذا فرموده : بگو اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد كه نمايندهء خدا هستم ، در اين صورت خدا شما را دوست مىدارد و گناهانتان را مىآمرزد يعنى : اطاعت از رسول خدا مكفر گناه است « 2 » .
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
خدا بمقتضاى رحمت و غفرانى كه دارد مىآمرزد و دوست مىدارد .
32 -
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ
اين آيه تأكيد آيهء قبلى است و نشان مىدهد كه اعراض كننده از خدا و رسول كافر است .
نكتهها
مسلمان و كفار :
گفتيم در بسيارى از آيات قرآن از دوست داشتن و حامى شمردن كفار نهى شده و نيز فرموده : اى اهل ايمان از غير خودتان همراز مگيريد ، در تباهى شما كوتاهى نمىكنند ، دوست مىدارند كه در زحمت و فشار باشيد ، عداوت از گفتارشان نمايان است ، آنچه از كينه در دل
هامش
( 1 ) بقره / 165 ، آل عمران / 31 ، مائده / 51 ، توبه / 24 .
( 2 ) در اينكه اطاعت رسول خدا گناه را تكفير مىكند رجوع شود به « نكتهها » .