و آن نام كتابى است كه بداود داده شده ظاهرا در آن احكام نبوده و فقط حكمتها بوده است . آن فقط دوباره در قرآن آمده :
نساء / 163 انبياء / 105 .
كلم : تكليم : سخن گفتن
كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى
خدا با موسى سخن گفت .
حجة : دليلى كه مقصود را روشن كند . حجّ در اصل به معنى قصد است .
صدوا : صد و صدود گاهى به معنى اعراض و گاهى به معنى منع است در اينجا معناى دوّم مراد است .
يسير : يسر ( بر وزن قفل ) : آسانى . يسير و ميسور : آسان .
شرحها
در اين آيات به مقتضاى عدالت استثنايى بر حكم كلّى گذشته وارد شده كه همهء يهود در اين وضع نيستند بلكه دانشوران ممتاز و مؤمنان حقيقى آنها به قرآن و كتابهاى پيشين ايمان مىآورند ، سپس فرموده : پيغمبر اسلام در رديف پيغمبران گذشته است كه همگى به جز عيسى مورد تصديق يهود هستند ، دليلى ندارد كه عذر بياورند و بگويند چرا همهء قرآن را به يك بار نازل نمىكنى ؟ و در پايان فرموده : آنهايى كه آيات خدا را انكار مىكنند و از گسترش راه حق و عدل جلوگيرى مىكنند مورد آمرزش خدا نخواهند بود .
162 -
لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ
.
ظاهرا مراد از « المؤمنون » مؤمنان اهل كتاب نمىباشد يعنى دو گروه از