و روز جزا هستند ، آنها را به زودى پاداش بزرگى خواهيم داد .
163 - ما به تو وحى كرديم چنان كه بنوح و پيامبران بعد از او وحى كرديم و نيز وحى كرديم به ابراهيم ، اسماعيل ، اسحاق ، يعقوب ، نوادگان ، عيسى ، ايوب ، يونس ، هارون ، سليمان و بداود زبور داديم . و نيز وحى كرديم .
164 - به پيغمبرانى كه از پيش بر تو حكايت كردهايم و پيغمبرانى كه بر تو حكايت نكردهايم و خدا با موسى سخن گفت بطور مخصوص .
165 - پيغمبرانى بودند ، بشارت دهنده و انذار كننده تا مردم پس از آمدن آنها بر ضد خدا دليلى نداشته باشند ، خدا توانا و حكمت كردار است .
166 - اما خدا گواهى مىدهد به آنچه بر تو نازل كرده ، و آن را با علم خودش نازل كرده ، فرشتگان نيز گواهى مىدهند و گواه بودن خدا بس است .
167 - كسانى كه كافر شده و مردم را از راه خدا منحرف كردهاند بضلالت افتادهاند ضلالتى دور .
168 - كسانى كه كافر شده و ظلم كردهاند ، خدا كسى نبوده كه آنها را بيامرزد و نه براهى هدايت كند .
169 - مگر به راه جهنم كه در آن جاودانانند و اين بر خدا آسان است .
كلمهها
راسخون : رسوخ : ريشه دارى و ثبات . راسخ در علم كسى است كه دانشور است و علم در او ريشه كرده و شكى بر او عارض نمىشود . راسخون جمع آن است .
اسباط : سبط ( بر وزن عقل ) انبساط و گسترش . نوهء انسان را سبط ( بكسر - س ) گويند كه انبساط و گسترش نسل است . جمع آن اسباط به معنى نوادگان مىباشند ( بقره / 136 ) .
زبور : زبر ( بر وزن عقل ) نوشتن « زبرت الكتاب : كتبته » هر كتاب حكمت را زبور گويند و نيز هر كتاب را زبور ( مزبور ) گويند ،