است يعنى خدا روز قيامت ميان شما داورى مىكند و هرگز در آن داورى براى كفار راهى بر عليه مؤمنان قرار نمىدهد و داورى خدا به نفع مؤمنان خواهد بود .
142 -
إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ
.
وصف دوّم منافقين است در « كلمهها » گفته شد كه مخادعه در اينجا بين الاثنين نيست
وَ هُوَ خادِعُهُمْ
نتيجهء خدعه و مكر آنهاست ، خدعهء آنها ابتدايى و قبيح است و خدعهء خدا مجازات است و قبيح نيست نظير
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
آل عمران / 53
وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا
منظور نماز خواندنشان در ميان مردم است آن هم براى ريا و گرنه در خلوت نماز نمىخوانند ، شايد ذكر قليل هم ريايى باشد ممكن است اين قسمت بيان باشد براى
يُخادِعُونَ اللَّهَ
.
143 -
مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ لا إِلى هؤُلاءِ
.
« ذلك » اشاره است به ايمان و كفر « هؤلاء » در اول اشاره است بمؤمنان و در ثانى به كفّار اين وصف سوم از اوصاف منافقين است يعنى آنها ميان ايمان و كفر مردّد هستند نه به طرف مؤمنان رو مىكنند كه مؤمن باشند و نه به سوى كفار ، كه كافر محض باشند
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا
علت مردد بودن است .
144 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً
.
مؤمن مىخواهد همه مؤمن باشند ، كافر مىخواهد همه كافر باشند بنا بر اين مؤمن اگر بجاى هم حزب خود ، كفّار را مورد اعتماد قرار دهد و با آنها بند و بست داشته باشد ، به حزب خود خيانت كرده و حجت خدا دربارهء عذاب و ذلت او تمام است .