120 -
يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً
.
اينها خيالات باطله است كه از طرف شيطان القاء مىشود و جز اوهام فريبنده نيستند الميزان « يمنيهم » را آرزوهاى ناشى از وعدهء دروغ دانسته است .
121 -
أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً
.
كيفر فريفته شدگان آتش است و از آن راه فرارى نتوانند يافت .
122 -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا
.
در وصف نهرهاى بهشتى مكرّر تذكر دادهايم و آن در سورهء قتال آمده است
وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا
در تقدير « وعد اللَّه ذلك وعدا حقا » است ، آن با
وَ مَنْ أَصْدَقُ . . .
حتمى بودن اين وعده را مىرساند .
123 -
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً
.
گويى مسلمانان خيال مىكردند چون مسلمانند بايد خيانت آنها ناديده گرفته شود ، يهود اگر در اين قصّه بىگناه هم باشد مانعى نيست كه خيانت به آنها نسبت داده شود بنا بر آنكه در شأن نزول ديگر آمده كه مىخواستند دزدى را به يك يهودى نسبت بدهند و يا اينكه چنين فكرى مطلقا در آنها و اهل كتاب بوده است آيه روشن مىكند كه هر كس كار بدى انجام دهد مجازات خواهد ديد و يار و مدافعى نخواهد داشت . مسئله آن نيست كه گناه با ايمان ضررى ندارد . در روايات نقل شده : هر بلائى كه به مؤمنى برسد خدا در عوض از گناهان او مىبخشايد حتى در عوض خليدن خار در بدن « 1 » .
هامش
( 1 )
أبو سعيد خدرى قال : قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ما يصيب المؤمن من نصب و لا وصب و لا هم و لا حزن و لا اذى و لا غم حتى الشوكة يشاكها الا كفر اللَّه من خطاياه ( الميزان ) .