مريدا : به معنى منفعلهاست .
مريدا : مرد : عارى بودن و مستمرّ بودن . شجرا مرد : درختى كه از برگ عارى و خالى است شيطان مريد يعنى شيطان عارى از فائده ( بىفائده ) .
مفروض : فرض : قطع . مفروض : قطع شده و معيّن شده . نصيب مفروض :
حصّه معيّن .
امنينهم : منى ( بر وزن عقل ) : اندازهگيرى . تمنّى : آرزو كردن زيرا كه آرزو در ذهن انسان اندازهگيرى شده است « امنينّهم » :
بآرزو وادار مىكنم آنها را .
يبتكن : بتك : بريدن . « يبتكنّ » قطع مىكنند .
آذان : اذن ( بر وزن شتر ) : گوش . جمع آن آذان است .
غرور : غرّ و غرور : فريب دادن و تطميع . ممكن است آن ، در آيه به معنى فاعل و فريبنده باشد .
محيص : حيص : عدول . بر كنار شدن . محيص اسم مكان است به معنى قرارگاه و محلّ بر كنار شدن .
قيلا : قيل و قول به معنى مطلق سخن گفتن است .
امانى : امنيّه : آرزو . امانّى جمع آن است .
نقير : خال يا فرو رفتگى كوچكى است در پشت هستهء خرما گويى منقارى به آنجا زدهاند شىء سبك و حقير را با آن مثل مىزنند و نيز به معنى تراشه است .
حنيف : حنف ( بر وزن شرف ) : ميل به حق . حنيف : مايل به حق ( موحّد ) .
خليل : خلّه : محبت و دوستى . خليل : دوست .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 452
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٥٢