124 -
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً
.
شقّ دوّم مطلب است ، زن و مرد در اين مسئله فرقى ندارند ، همه در مقابل عمل بد مسئول و در برابر كار خوب مأجور هستند ، لفظ « مؤمن » حكايت دارد كه در صورت نداشتن ايمان ، اعمال خوب حبط مىشود و به آخرت چيزى نمىماند ، به مضمون آيات :
وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
انعام / 88
أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
هود / 16
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
كهف / 105 ، كفارى كه از لجاجت حق را قبول نكردهاند اعمالشان در آخرت ثمرى نخواهد داشت نتائج اعمال خوب را فقط در اين دنيا مىبينند رجوع شود به بقره آيهء 217 .
125 -
وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا
.
اين آيه جواب سؤالى است كه از دو آيهء گذشته به نظر مىآيد و آن اينكه :
اگر محور پاداش و كيفر فقط عمل باشد پس پذيرفتن اسلام چه اثرى دارد ، ممكن است انسان در دين اهل كتاب باشد و نيكوكار باشد ؟ جواب آنست كه : اسلام طريقهء خوبى است تسليم ، توجّه به خدا ، پيروى از طريقهء ابراهيم كه دوست خداست ، اين بهترين دين و بهترين طريقه است ، كفّار اين راه را ندارند ، داشتن و نداشتن وسيله ، از زمين تا آسمان فرق دارد ، ولى اين فقط راه است ، اين راه را بايد رفت و مصداق
وَ هُوَ مُحْسِنٌ
شد .
126 -
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطاً
.
اين آيه ظاهرا جواب اشكالى است كه از
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا
ناشى