24 -
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
اين آيه حاكى است كه حق بودن قرآن را مىدانند علّت اعراضشان آنست كه مىگويند : ما در صورت گناهكار بودن جز روزى چند عذاب نخواهيم ديد ، اما اين افترايى است كه آنها را فريفته است معنى آيه در ( بقره / 80 ) گذشت . در آيهء زير فرمايد : بلكه روز قيامت آنها را جمع كرده ، مطابق عملشان با آنها رفتار خواهيم كرد .
25 -
فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
. يعنى حالشان در آن روز چگونه خواهد بود ؟
وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ . . .
قاعدهء كلى است ، يهود از مصاديق آن هستند . اين جمله دلالت بر تجسم عمل دارد كه بهر كس عمل خود بطور كامل داده مىشود ، آن روز مردم نه در اثر كثرت عذاب مظلوم مىشوند و نه از نظر كمى پاداش .
نكتهها
انكار حق :
حسد و عداوت از عواملى است كه بصيرت انسان را كور مىكند و او را دانسته و از روى عمد بانكار حق وادار مىسازد ، چنان كه خوانديم اختلاف اهل كتاب در اثر حسد بود با آنكه حقّ را مىدانستند ، در خصوص فرعونيان آمده
وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ
نمل / 14 يعنى با آنكه در باطن به معجزات موسى يقين داشتند در ظاهر انكار نمودند . از حضرت حسن مجتبى صلوات اللَّه عليه نقل شده : هلاكت مردم در سه چيز است : تكبر ، حرص و حسد .
تكبر دين را تباه مىكند ، ابليس از تكبر ملعون شد . حرص دشمن نفس است