موضعى است كه مردم در آن جمع شوند ( قاموس قرآن ) .
طاغوت : طغيانگر . اين شامل حكمرانان ستمگر ، مكتبهاى باطل و معبودهاى باطل است .
اولياء : پيروان . دوستان .
كيد : حليه . تدبير .
شرحها
يهود مدينه با مشركان مكه ، همصدا شده بر عليه انقلاب اسلامى نقشه مىكشيدند ، براى مسلمانان روزگار سختى بود ، اين آيات مسلمانان را امر به جهاد مىكند و اعلام مىدارد كه تا دست به شمشير نبرند كارها بسامان نخواهد رسيد ، كسانى كه از جنگ پرهيز كرده و مىخواستند نان را به نرخ روز بخورند نكوهش شدهاند ، آن گاه روشن شده كه جهاد در راه خدا خواه شخص غالب شود يا مغلوب بسود انسان است . بعد مىفرمايد بايد در راه مستضعفين و بيچارگان جهاد كرد و آنها را از چنگ ظالمان نجات داد ، بالاخره در تعيين اهداف جنگ مىگويد : اهل ايمان در راه خدا جهاد مىكنند و كفار براى معبودهاى باطل و مكتبهاى گمراه كننده و حكمرانان ستمگر مىجنگند چنين اشخاصى كه پيروان باطلند بايد كوبيده شوند و حيلهء آنها بىمايه است .
71 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُباتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً
.
كلمهء
خُذُوا حِذْرَكُمْ
دلالت بر تهيّؤ و آمادگى دارد ، حركت گروهى و عمومى بستگى به وضع دشمن دارد اگر دشمن كم باشد يك گروه براى سركوبى او كافى است و اگر زياد باشد بسيج عمومى لازم است از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده : مراد از « ثبات » سرايا و از « جميعا » عسكر است « 1 » .
هامش
( 1 )
مجمع البيان « روى عن ابى جعفر ( ع ) ان المراد بالثبات السرايا و بالجميع العسكر »
سريه گروهى بوده كه بامر رسول خدا به جنگ دشمن مىرفت جمع آن سراياست .