58 - خدا بشما فرمان ميدهد كه امانتها را به صاحبانشان برگردانيد و چون ميان مردم داورى مىكنيد به عدل داورى كنيد ، خدا با اين سخن پند خوبى به شما مىدهد خدا شنوا و بيناست .
59 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول خدا و صاحبان امر را كه از شما هستند ، و اگر در چيزى نزاع كرديد آن را به خدا و رسول ارجاع دهيد اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد ، اين خود خوب و عاقبتش خوبتر است .
60 - آيا نديدى آنان را كه مىگويند به آنچه بر تو نازل شده و به آنچه پيش از تو نازل شده ايمان دارند ( ولى ) مىخواهند محاكمه پيش طاغوت ببرند با آنكه مأمور هستند كه به طاغوت كفر ورزند ، شيطان مىخواهد آنها را به گمراهى افكند ، گمراهى دور .
61 - چون به آنها گفته شود . بيائيد به سوى آنچه خدا نازل كرده ( و بيائيد ) به طرف اين پيامبر ، مىبينى كه منافقان از تو اعراض مىكنند اعراض جدى .
62 - چگونه خواهد بود حالشان وقتى كه در اثر عملشان مصيبتى به آنها رسد سپس بيايند پيش تو و قسم خورند كه در اين كار جز نيكى به تو و الفت در ميان دو خصم نظرى نداشتهايم .
63 - آنها كسانى هستند كه خدا آنچه را كه در دل دارند مىداند از آنها دورى كن ، پندشان ده ، و به آنها سخنى رسا بگو كه در وجودشان اثر كند .
كلمهها
امانات : امانت : چيزى كه شخص را براى آن امين دانسته و به او دادهاند ، اين كلمه مصدر است به معنى مفعول ( امانت : ما أو تمن عليه ) امانات جمع آنست .
حكمتم : مراد از حكم در آيه قضاوت و داورى است .
نعما : آن در اصل « نعم شيئا هو » است يعنى خوب چيزى است آنچه خدا شما را با آن موعظه مىكند . « ما » تميز « هو » است كه فاعل « نعم » مىباشد .