ما فوق مىدانستند و مىگفتند :
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
مائده 18 ، آيه مىفرمايد :
خدا انسان را مدح مىكند روى معيارهاى واقعى ، غرور بيجاى ناپاكان و منم منم گفتنشان معنى ندارد ، بايد به راه حق بروند تا پاك باشند و در اين تزكيه كه بوسيلهء خدا و به اندازه عمل است مردم ابدا مظلوم نمىشوند و اجرشان بدون كم و كاست مىرسد .
50 -
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبِيناً
.
در تزكيه و مدح خودشان ناچار بودند باطل را در جاى حق بگذارند و بر خدا دروغ ببندند و آن ، در گناه آشكار بودن كافى است .
باطل باك ندارد از اينكه بر خدا و رسول دروغ ببندد ، محمد رضا پهلوى با آنكه غرق در كفر و شرك و عياشى بود ، خود را كمر بستهء حضرت رضا عليه السلام معرفى مىكرد بنظرش حضرت ابو الفضل او را وقت افتادن از اسب نجات داده بود و امير المؤمنين ( ع ) را در بيدارى با چشم خود ديده بود .