فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
.
بعيد نيست مراد از « الفاحشة » مساحقه ( همجنس گرايى زنان ) باشد ، لفظ « يأتين » دلالت بر استمرار دارد ، يعنى اين كار را مرتبا مىكنند . على هذا اين آيه مىگويد : اگر كسانى از زنان شما مرتكب چنين كارى شوند براى اثبات آن چهار نفر شاهد بگيريد ، اگر به وقوع چنين امرى گواهى دادند آنها را تا وقت مرگ زير نظر بگيريد و از اختلاط با زنان جلوگيرى كنيد تا اينكه خدا براى آنها راهى از قبيل توبه ، عوض شدن فكر ، ميل به ازدواج ( در صورت دختر يا بيوه بودن ) و يا ميل به شوهر ، پيش بياورد . ظاهرا اين در صورتى است كه مسئله پيش قاضى ثابت نشده باشد و خانوادهها از فاش شدن آن ناراحت باشند و گرنه حد مساحقه صد شلاق است « 1 » .
اكثر مفسران را عقيده آن است كه مراد از فاحشه « زنا » است و حكم اولى زنا آن بود كه زن را ما دام العمر در خانه حبس كنند ، سپس دستور صد تازيانه زدن در سورهء نور و سنگسار كردن در روايت آمد و حكم اين آيه نسخ شد و جملهء
أَوْ يَجْعَلَ . . .
در آيه اشاره بود به اينكه اين حكم به زودى نسخ خواهد گرديد . در صافى و غيره از امام باقر عليه السّلام نقل شده : سورهء نور همهاش بعد از سورهء نساء نازل گشته تا فرمود : « سبيل » در آيه همان است كه در سورهء نور آمده :
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ
و از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده : . . . چون اسلام قوت يافت خداوند آيهء
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي . . .
را نازل فرمود و آن حبس و اذيت ( در آيهء فوق را ) نسخ كرد « 2 » علامهء خويى در البيان فرموده :
هامش
( 1 ) ابو مسلم اصفهانى و مجاهد فاحشه را مساحقه گفتهاند ، المنار آن را ترجيح داده از زبدة البيان اردبيلى نيز نقل شده ، علامه خويى نيز در البيان آن را اختيار كرده است .
( 2 ) تفسير آلاء الرحمن .