[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 7 تا 10 ]
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 7 ) وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُوا الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً ( 8 ) وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً ( 9 ) إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً ( 10 )
7 - براى مردان از آنچه پدر و مادر و خويشان گذاشتهاند سهمى هست براى زنان از آنچه پدر و مادر و خويشان باقى گذاشتهاند سهمى هست ( از آنچه گذاشته شده ) كم باشد يا زياد ، سهمى معين .
8 - و چون خويشان ميت و يتيمان و فقرا در وقت تقسيم حضور يافتند ، چيزى از مال به آنها بدهيد و با آنها سخن شايسته بگوئيد .
9 - بترسند از ظلم بر يتيم كسانى كه اگر از پس خويش فرزندان ناتوان مىگذراند و بر آنها بيمناك مىشوند ، پس از خدا بترسند و سخنى درست بگوئيد ( كه به حال يتيمان مفيد باشد ) .
10 - كسانى كه اموال يتيمان را به ظلم مىخورند ، فقط در شكمشان آتش فرو مىبرند و حتما به آتش افروخته داخل خواهند شد .