تقسيم حاضر شدند چيزى به آنها بده « 1 » .
9 -
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
اين آيه و آيهء بعدى مىرساند كه خوردن مال يتيم و ضرر زدن به يتيم باعث عقوبت دنيا و آخرت است ، و اثر بدش به فرزندان او مىرسد ، از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : در كتاب على بن ابى طالب عليه السّلام هست : آنكه مال يتيم را به ظلم بخورد بعد از او كيفرش در دنيا به فرزندانش مىرسد و در آخرت به خودش ، اما در دنيا همان است كه فرموده
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ . . .
و اما در آخرت ، همان است كه فرموده :
إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً . . .
« 2 » در اين مضمون روايات ديگرى نيز هست . اين آيه تطبيق مىشود به كسانى كه اموال يتيم در دست آنهاست و به كسانى كه به هنگام وصيت ميت يا در غير آن در كار يتيم سخن ناصواب و غير مقيد مىگويند .
يعنى : بترسيد از خوردن مال يتيم كسانى كه اگر از پس خويش فرزندان ناتوان مىگذارند بر آنها بيمناك مىشوند ، پس از خدا بترسند و در كار يتيمان سخن صواب و مفيد بگويند و اللَّه العالم .
از ابن عباس نقل شده : كسى كه مىترسد يتيمانش ضايع شوند ، از خوردن مال يتيمان بپرهيزد و بر آنها نيكى كند . و نقل شده : آنكه در نزد مريض حاضر مىشود به او نگويد كه مال خودت را در آزاد كردن بردگان و در صدقه انفاق كن بلكه به يتيمان مريض نظر داشته باشد چنان كه به يتيمان خود نظر دارد « 3 » .
هامش
( 1 )
« عن ابى جعفر ( ع ) « و اذا حضر القسمة اولوا القربى و اليتامى و المساكين فارزقوهم منه و ليقولوا لهم قولا معروفا » قلت أ منسوخة هى ؟ قال لا اذا حضرت فاعطهم » .
( 2 ) تفسير عياشى .
( 3 ) تفسير آلاء الرحمن .