و بديهايمان را بپوشان و ما را با نيكان بميران .
194 - پروردگارا آنچه بوسيله پيامبرانت وعده داده اى بما عطا كن و ما را روز قيامت زبون مگردان براستى تو كه در وعده تخلف نمىكنى .
كلمهها
خلق : آفريدن . آفريده . آن در اصل به معنى اندازهگيرى است ، چون آفريدن توأم با اندازه است لذا آفريده را خلق گفتهاند . ( خلق به معنى مخلوق ) .
اختلاف : پى در پى آمدن . ( هر يك در پشت سر ديگرى آمدن ) .
اولى الالباب : « اولى » به معنى صاحبان . لب : مغز مثل مغز بادام ، مراد از آن در قرآن عقل است ، جمع آن الباب مىباشد ، بلفظ مفرد در قرآن نيامده و پيوسته به صيغه جمع آمده است .
قياما : جمع قائم ( ايستاده ) چنان كه قعود جمع قاعد ( نشسته ) است .
جنوبهم : جنب : پهلو . جنوب : پهلوها ( طرف - طرفها ) .
باطل : مراد از باطل در اينجا عبث و بىغرض است .
كفر : كفر و تكفير در اصل به معنى پوشاندن است .
سيئات : جمع سيئه . آن چيزى است كه ناراحت كننده است مراد از آن در اينجا ظاهرا آثار گناهان است .
ابرار : بر ( بفتح اول ) : نيكوكار . ابرار ( نيكوكاران ) جمع آنست .
ميعاد : وعده .
شرحها
پس از آن همه بررسى و گفتگو دربارهء مؤمنان ، منافقان ، مشركان و اهل