102 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد چنان كه شايستهء ترسيدن از او است ، و نمىميريد مگر آنكه مسلمان باشيد .
103 - همگى بريسمان ( دين ) خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد و موهبت خدا را بر خودتان ياد آوريد كه دشمنان هم بوديد و او ميان قلوب شما الفت داد و بر لب گودالى از آتش بوديد كه شما را از آن برهانيد . بدين سان خدا آيات خويش را به شما بيان مىكند تا هدايت بپذيريد .
104 - گروهى از شما باشند كه به نيكى دعوت كنند و به معروف دستور دهند و از منكر باز دارند و آنها حتما راستگارانند .
105 - نباشيد مانند آنان كه پراكنده شده و در دين ، پس از آمدن دلائل اختلاف كردند و براى آنهاست عذابى بزرگ .
106 - ( در ) روزى كه بعضى از چهرهها سفيد و بعضى از چهرهها سياه مىشود ، اما كسانى كه رويشان سياه شده ( به آنها گويند ) آيا پس از ايمان كافر شديد ؟ ! پس بچشيد عذاب را در اثر كفرتان .
107 - و اما آنان كه رويشان سفيد شده در رحمت خدا هستند و در آن جاويدان مىباشند .
108 - اينها آيههاى خداست كه به حق بر تو مىخوانيم و خدا براى اهل جهان ستم نمىخواهد .
109 - آنچه در آسمانها و آنچه در زمين هست مال خداست و كارها بسوى خدا باز گشت داده مىشود .
110 - بهترين امتى هستيد كه براى مردم پديد آمده ، به معروف امر مىكنيد و از منكر باز مىداريد و به خدا ايمان مىآوريد ، اگر اهل كتاب ايمان مىآوردند بر ايشان بهتر بود ، بعضى از آنها مؤمن و اكثرشان فاسقند .
كلمهها
تقاته : تقاة و تقوى به معنى خود نگهدارى و پرهيز كردن است ( آل عمران / 28 ) .
اعتصموا : اعتصام : چنگ زدن است .