اختصاص مفيد « 1 » و غيره و از كتب اهل سنت در تفسير كشاف ، تفسير ابن كثير ، تفسير خازن ، و غيره نقل شده است ناگفته نماند : نزول آيه هر چند دربارهء آن حضرت است ولى معنى آيه عام و شامل هر احسان كننده مىباشد ، النهايه مصداق اولى آن بزرگوار بوده است .
وانگهى ظاهر آنست كه آيات انفاق همه يك جا نازل شده و آيه اخير عمل امام عليه السّلام را بازگو نموده است .
نكتهها
1 - ممكن است بعضى چنان تصور كنند كه اين آيات نوعى گداپرورى است ولى بايد دانست مقصود اسلام و قرآن نبودن فقير است ، همين كه روحيهء انفاق در جامعه پيدا شد و مردم براى جلب رضاى خدا خواستند مقدارى از ثروت خود را انفاق كنند ، لازم است مسئولين امر و عدول مؤمنين و علماى شهرها صندوقهايى گذاشته و صدقات را جمع كنند ، پس از صورت بردارى دقيق از فقراء ، آنها را تأمين كنند و براى آنها كار يابند و سرمايه بدهند تا فقيرى كه امروز از صدقه تأمين شده خود فردا از صدقه دهندگان باشد نه اينكه عدهاى را گدا تربيت كرده و هر روز چيزى به او بدهند چنان كه در گذشته از سيرهء عمر بن عبد العزيز نقل گرديد . اين عمل هم به اخلاص عمل كمك مىكند و هم آبروى فقير محفوظ مىماند زيرا صدقه دهنده نمىداند پولش نصيب كدام فقير شد و فقير
هامش
( 1 ) - در اختصاص مفيد ص 150 « از كتاب ابن دأب » آمده : رسول خدا « ص » فرمود : يا على در اين شب چه كردهاى ؟ گفت : يا رسول اللَّه منظورت چيست ؟ فرمود :
دربارهء تو چهار فضيلت نازل شده گفت : پدر و مادرم فداى تو باد چهار درهم داشتم يكى را در شب ، يكى را در روز ، يكى را پنهانى ، يكى را در آشكار صدقه دادم فرمود : خدا دربارهء تو نازل كرده :الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ . . ..