275 - كسانى كه ربا مىخورند ، زندگى نمىكنند مگر مانند كسى كه شيطان در اثر تماس او را مختل الحواس كرده است ، اين براى آنست كه مىگويند : داد و ستد هم مثل ربا است ، حال آنكه خدا داد و ستد را حلال و ربا را حرام كرده است ، پس هر كه موعظهاى از خدايش به او برسد و ( از ربا ) دست بكشد آنچه گذشته ( نسبت به گناه ) براى اوست و كارش به خدا موكول است و هر كه بازگردد آنها اهل آتشند و در آنجا هميشه خواهند بود .
276 - خدا ربا را به تدريج كاهش مىدهد ( ولى ) صدقات را افزون مىكند ، خدا هيچ ناسپاس گناهكار را دوست نمىدارد .
277 - كسانى كه ايمان آورده و كارهاى خوب انجام داده و نماز را برپا داشته و زكات دادهاند ، پاداش آنها نزد پروردگارشان است ، ( در حتمى بودن پاداش ) نه بيمى دارند و نه غمگين مىشوند .
278 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد و آنچه ( از مطالبات ) ربا باقى مانده ترك كنيد اگر مؤمن هستيد .
279 - پس اگر ( ترك ) نكرديد يقين كنيد به جنگى از خدا و رسول ، و اگر توبه كرديد ، سرمايههايتان براى شماست نه ستم مىكنيد و نه ستم كرده مىشويد .
280 - و اگر بدهكار تنگدست باشد ( وظيفه ) مهلت دادنست تا وقت توانايى ، و اگر ببخشيد براى شما بهتر است اگر بدانيد .
281 - بترسيد از روزى كه به سوى خدا بازگشته مىشويد سپس به هر كس آنچه كرده بطور كامل داده مىشود و ناقص الاجر نمىشوند .
كلمهها
يتخبطه : خبط و تخبط را به شدت زدن معنى كردهاند ايضا خبط وارد شدن در كار است بدون بصيرت و از روى اشتباه در نهج البلاغه خطبه 3 آمده : « فمنى النّاس لعمر اللَّه بخبط و شماس » بنا بر اين تخبط وارد كردن در اشتباه و نامتعادل كردن در بصيرت است در قاموس به معنى افساد نيز آمده است گويد « تخبطه : افسد » .