است و اگر ايمان نمىآوردند محصور نمىشدند ، « لا يستطيعون » ظاهرا به علت عدم وسيله است يعنى نه كار پيدا مىشود و نه سرمايه دارند ، چنان كه دارد كه اينها محضر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىآمدند : اسلحه و مركب مىخواستند تا به جهاد روند حضرت مىفرمود : من مركبى كه شما را سوار كنم نمىيابم آنها گريهكنان برمىگشتند « 1 » .
يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
.
اين سه وصف ديگر ، از اوصاف فقراء است ، ولى منظور آن نيست كه به فاقد اين صفات انفاق نكنيد بلكه واجدين اين اوصاف اولويت دارند ناگفته نماند فقير لازم است داراى اين صفات باشد ، در آخر آيه براى تشويق به انفاق فرموده :
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
مراد از « خير » چنان كه گفته شد مال است .
274 -
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
.
اين آيه به دوام انفاق تشويق مىكند ، و مىگويد : انفاق چنين كسانى حتما پيش خدا پاداش خواهد داشت و در اين پاداش ابدا نگرانى و بيم وجود ندارد ، راجع به جملهء
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ . . .
ذيل آيهء 262 توضيح داده شد .
بنا به نقل شيعه و اهل سنت اين آيه دربارهء على بن ابى طالب عليه السّلام نازل شده آن حضرت يك درهم در روز ، يك درهم در شب ، يك درهم آشكار و يك درهم در پنهانى در راه خدا انفاق نمود .
طبرسى در مجمع البيان آن را از ابن عباس نقل كرده و گويد : از امام باقر و صادق عليهما السّلام نيز نقل شده است ايضا در تفسير عياشى ، تفسير آلاء الرحمن ،
هامش
( 1 ) - سورهء توبه / 92 .